Annie Heger


Moin leve PLATTopoliten!
Dat is wedder sowiet, dat 6. PLATTart Festival för Neei Nedderdüütsch Kultuur steiht vör de Döör un ick verspreek jo een Füürwark an platt Kultuur. Ik bün lang noch nich mööi, ik will, dat Platt de Welt erobern deit!
Un ik hebb bannig Glück hatt, dat mi düt Johr twee Deerns an mien Siet weern, sodat wi een Festival op de Benen stellt hebbt, dat wi nu al kribbelig in de Fööt sünd, wo mooi, emotionaal, lustig un spannend dat warrd.

Unser Motto: WI KRIEGT DAT HEN!
Wi Plattdüütschen, wi seggen dat nich blot so, wi meent dat ook. Wi packen an. Wi sünd dat leed un dat verdrütt us, dat de Lüüd jümmer blot över dat Starven van Platt snackt. Us Spraak is mehr as lebennig. Se is bunt, upregend, entwickelt sik jümmers wieter, Platt hett so vööl to seggen un doch kannst op Platt ook an'n besten swiegen. Jo, us Spraak is so kakelbunt as de Regenboog, een Blomenstruuß un de Minschen, de Platt snacken, prooten oder küren. Wi maaken us Spraak lebennig, denn wi sünd doch al so verscheden.

Wi PLATTopoliten hebbt dat al lang begreepen, dat dat Leven veel mehr Spaaß maakt, ween Du an Enn een beten to veel Haapnung hatt hest, as jümmer to minn. Wi seggen vull Haapnung: „Wi kriegt dat hen!“
Wi hebbt begreepen, dat us Spraak us Heemoot is, de wi överall mit hennehmen könnt. Un is dat nich ook för een Bült anner Lüüd wichtig in disse Tieden? Laat us Müren inrieten un Grenzen dörbreken. Op Land un in d'Stadt, in us Kopp un us Hart.

Wat wi tosamen brengen, sünd för us kien Gegensatzen. Platt un Popkultur, Nedderdüütsch un nee'e Kulturförms, Eiche rustikal un Punkrock, Grönkohl un Erotik. Wi hollen us Heemootspraak an't Leven, wiel wi de Minschen tosamenbrengen, de disse Spraak eent un jümmer wedder upmischen mit Lüüd, de bit nu her gaar nich in Kuntakt mit Platt komen sünd. De Spraak dürt nich instuven un blot för Döntjes van verleden Tieden herhollen. Se muss sik mitentwickeln, mit us Minschen un de Welt wassen. So warrd se doch blot noch bunter.

Ik dank de wunnebaare PLATTart-Biraat mit ehr Anstöten, Stefan Meyer un de Landskup för ehr Vertroon un heel besünners mien Dramatuschke Gesche Gloystein un Assistentin Insina Lüschen. Ji weern so een grooten Stütt, ohn jo weer't doch gaar nix worrn!